ايكنجى جلوه:

قرآنڭ شبابتيدر. هر عصرده تازه نازل اولويور گبى تازه‌لگنى، گنجلگنى محافظه ايدييور. أوت قرآن، بر خطبهِٔ أزليه اولارق عموم عصرلرده‌كى عموم طبقاتِ بشريه‌يه بردن خطاب ايتديگى ايچون اويله دائمى بر شبابتى بولونمق لازمدر. هم ده، اويله گورولمش و گورونويور. حتّى أفكارجه مختلف و إستعدادجه متباين عصرلردن هر عصره گوره گويا او عصره مخصوص گبى باقار، باقديرر و درس ويرر. بشرڭ آثار و قانونلرى، بشر گبى إختيار اولويور، دگيشييور، تبديل ايديلييور. فقط قرآنڭ حكملرى و قانونلرى، او قدر ثابت و راسخدر كه، عصرلر گچدكجه داها زياده قوّتنى گوسترييور. أوت، أڭ زياده كندينه گووه‌نن و قرآنڭ سوزلرينه قارشى قولاغنى قپايان شو عصرِ حاضر و شو عصرڭ أهلِ كتاب إنسانلرى قرآنڭ

﴿يَا اَهْلَ الْكِتَابِ يَا اَهْلَ الْكِتَابِ﴾

خطابِ مرشدانه‌سنه او قدر محتاجدر كه، گويا او خطاب طوغريدن طوغرىيه شو عصره متوجّهدر و

﴿يَا اَهْلَ الْكِتَابِ﴾

لفظى

﴿يَا اَهْلَ الْمَكْتَبِ﴾

معناسنى دخى تضمّن ايدر. بتون شدّتيله، بتون تازه‌لگيله، بتون شبابتيله

﴿يَا اَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ﴾

صيحه‌سنى عالمڭ أقطارينه صاوورييور.