ايشته بو زمانده او آدملر رسالهِٔ نور شاكردلرى و ناشرلرى اولدقلرى شبهه‌سزدر. چونكه اونلردر كه· خطِّ قرآنى محافظه ايدييورلر و بدعه‌كار بر قسم علمالره قارشى ده مقاومت ايدييورلر.

أوت بز خواجه‌مزدن آڭلامشز كه: اون اوچ سنه أوّل حضرتِ علىنڭ (رض) بو قصيده‌سنڭ سرّينى بيلمه‌دن يدى سنه أوّل بو آلتى إسمى إمامِ غزالىدن درس آلارق و كندينه دائما ورد ايده‌رك، بتون أورادلرى تبدّل و تحوّل ايتديگى حالده، بو سكينه تعبير ايديلن آلتى إسمه حضرتِ علىنڭ (رض) ويرديگى درس طرزنده متماديًا ترك ايتمه‌دن دوام ايتمش. بو طرزده دوام ايدنلرى ايشيتمه‌مشز. هم خلافِ عادت بر طرزده يگرمى سنه ظرفنده يگرمى فتنهِٔ عظيمه‌يه دوشديگى گبى و تأثيرلى بر صورتده حياتِ إجتماعيهِٔ إسلاميه‌يه قاريشديغى حالده خارقه بر محفوظيت آلتنده اولديغنى گوزيمزله گورديگمزدن، حضرتِ علىنڭ (رض) آخر زمانده‌كى خطاب ايتديگى دوستلرى ايچنده بِالخاصّه اوڭا روىِ إلتفاتى اولديغنى حسّ ايدييورز. هم

﴿لَاحَتْ لَهُ السَّعَادَةُ﴾

لفظيله يعنى سعيد اولمق و علما بحثنه متّصل بريسنه عنايته مظهر اولديغنى و

﴿يَا مُدْرِكًا لِذٰلِكَ الزَّمَانِ﴾

فقره‌سى حسابِ أبجدله اون اوچنجى عصرى گوستروب، او عصرده دنيايه گلن علمادن سعيد (رض) إسمنده بريسنه لطيفانه بر ايما، بو أماره‌يى زينتلنديرييور.

&﴿ (حاشيه): (يَا مُدْرِكًا) تنوين نون صاييلمق شرطيله، بيڭ اوچيوز يگرمى بش (٥٢٣١) تاريخى اولان حرّيتڭ ايكنجى و اوچنجى سنه‌لرنده خلافتِ إسلاميه‌يى قالديرمغه تشبّثله، او خلافتڭ قيريلماسندن فتنه‌لرڭ قپوسى آچيلديغنڭ زمانيدر كه· حضرتِ على (رض) او زمانه دهشتلى باقييور.﴾|@