﴿بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ﴾

عزيز، صدّيق، وفادار و شفقتلى قارداشلرم!

ايكى گوندر هم باشمده، هم أعصابمده تأثيرلى بر نزله آغريسى وار. بويله حاللرده بر درجه دوستلرله گوروشمكدن تسلّى و اُنسيت آلمغه إحتياجم ايچنده عجيب تجريد و يالڭزلق وحشتى بنى صيقدى. بويله بر نوع شكوا قلبه گلدى: "نه‌دن بو تعذيب اولويور، خدمتمزه فائده‌سى نه‌در؟"

بردن بو صباح قلبه إخطار ايديلدى كه: سز بو شدّتلى إمتحانه گيرمك و اينجه‌دن اينجه‌يه سزى قاچ دفعه "آلتون مى، باقير مى" دييه محنگه وورمق و هر جهتده سزى إنصافسزجه تجربه ايتمك و نفسلريڭزڭ حصّه‌لرى و دسيسه‌لرى وار مى يوق مى اوچ درت ألكلرله ألنمك· خالصانه، صِرف حق و حقيقت نامنه اولان خدمتڭزه پك چوق لزومى واردى كه· قدرِ إلٰهى و عنايتِ ربّانيه مساعده ايدييور. چونكه بويله ميدانِ إمتحانده عنادجى و بهانه‌جى إنصافسز معارضلرڭ قارشيسنده تشهير ايديلمه‌سندن هركس آڭلادى كه: هيچ بر حيله، هيچ بر أنانيت، هيچ بر غرض، هيچ بر دنيوى و اُخروى و شخصى منفعت قاريشميه‌رق، تام خالص، حق و حقيقتدن گلييور. أگر پرده آلتنده قالسه ايدى، چوق معنالر ويريله‌بيليردى. داها عوامِ أهلِ ايمان إعتماد ايتمزدى. "بلكه بزى قانديررلر" و خواص قسمى دخى وسوسه ايدردى. بلكه بعض أهلِ مقامات گبى كنديلرينى صاتمق، إعتماد قزانمق ايچون بويله ياپييورلر دييه داها تام قناعت ايتمزلردى. شيمدى إمتحاندن صوڭره، أڭ معنّد وسوسه‌لى دخى تسليمه مجبور اولويور. زحمتڭز بر، كاريڭز بيڭدر إن شاء اللّٰه.

سعيد النورسى

٭ ٭ ٭