﴿بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ﴾

عزيز، صدّيق قارداشلرم!

بو دنياده خصوصًا بو زمانده، خصوصًا مصيبته دوشنلره و بِالخاصّه نور شاكردلرنده دهشتلى صيقنتيلره و مأيوسيتلره قارشى أڭ تأثيرلى چاره، بربرينه تسلّى و فرح ويرمك و قوّهِٔ معنويه‌سنى تقويه ايتمك و فداكار حقيقى قارداش گبى بربرينڭ غم و حزن و صيقنتيلرينه مرهم سورمك و تام شفقتله كدرلى قلبنى اوقشامقدر. مابيْنمزده‌كى حقيقى و اُخروى اخوّت، گوجنمك و طرفگيرلك قالديرماز. مادام بن سزه بتون قوّتمله إعتماد ايدوب بل باغلامشم و سزڭ ايچون، دگل يالڭز إستراحتمى و حيثيتمى و شرفمى، بلكه سَوينجله روحمى ده فدا ايتمگه قرار ويرديگمى بيليرسڭز، بلكه ده گورييورسڭز. حتّى قَسَمله تأمين ايدرم كه: سكز گوندر نورڭ ايكى ركنى ظاهرى بربرينه نازلانمق و تسلّى يرينه حزن ويرمك اولان أهمّيتسز حادثه بو صيره‌ده بنم قلبمه ويرديگى عذاب جهتيله، "أيواه، أيواه! الأمان، الأمان! يا أرحم الرّاحمين مدد! بزى محافظه أيله، بزى جنّ و إنسى شيطانلرڭ شرّندن قورتار، قارداشلريمڭ قلبلرينى بربرينه تام صداقت و محبّت و اخوّت و شفقتله طولدير." دييه هم روحم، هم قلبم، هم عقلم فرياد ايدوب آغلاديلر.