﴿بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ﴾

عزيز، صدّيق قارداشلرم!

بوگون معنوى بر إخطارله سزڭ حسابڭزه بر تلاش، بر حزن بڭا گلدى. چابوق چيقمق ايسته‌ين و دردِ معيشت ايچون أنديشه ايدن قارداشلريمزڭ حقيقةً بنى متألّم و محزون ايتديگى عين دقيقه‌ده بر مبارك خاطره ايله بر حقيقت و بر مژده قلبه گلدى كه: بش گوندن صوڭره چوق مبارك و چوق ثوابلى عبادت آيلرى اولان شهورِ ثلاثه گله‌جك. هر بر حسنه‌نڭ ثوابى باشقه وقتده اون ايسه، رجبِ شريفده يوزدن گچر، شعبانِ معظّمده اوچ يوزدن زياده و رمضانِ مباركده بيڭه چيقار و جمعه گيجه‌لرنده بيڭلره، ليلهِٔ قدرده اوتوز بيڭه چيقار. بو پك چوق اُخروى فائده‌لرى قزانديران تجارتِ اُخرويه‌نڭ بر قدسى پازارى و أهلِ حقيقت و عبادت ايچون ممتاز بر مشهرى و اوچ آيده سكسان سنه بر عمرى أهلِ ايمانه تأمين ايدن شهورِ ثلاثه‌يى بويله بره اون كار ويرن مدرسهِٔ يوسفيه‌ده گچيرمك، ألبته بيوك بر كاردر. نه قدر زحمت چكيلسه عينِ رحمتدر. عبادت جهتنده بويله اولديغى گبى، نور خدمتى دخى نسبةً (كميت دگلسه ده كيفيت إعتباريله) بره بشدر. چونكه بو مسافر خانه‌يه متماديًا گيرن و چيقانلر، نورڭ درسلرينڭ إنتشارينه بر واسطه‌در. بعضًا بر آدمڭ إخلاصى، يگرمى آدم قدر فائده ويرر. هم نورڭ سرِّ إخلاصى· سياستكارانه قهرمانلق طمارينى طاشييان، نورڭ تسلّيلرينه پك چوق محتاج بولونان محبوس بيچاره‌لر ايچنده إنتشارى ايچون بر پارچه زحمت و صيقنتى اولسه ده، أهمّيتى يوق. و دردِ معيشت جهتى ايسه: ذاتًا بو اوچ آى آخرت پازارى اولماسندن هر بريڭز چوق شاكردلرڭ بدلنه، حتّى بعضڭز بيڭ آدمڭ يرنده بورايه گيرديگندن، ألبته سزڭ خارجى ايشلريڭزه يارديملرى اولور دييه تماميله فرحلاندم و بايرامه قدر بوراده بولونمق بيوك بر نعمتدر بيلدم.

سعيد النورسى

٭ ٭ ٭