بردن إخطار ايديلدى، قلمه آلمغه مجبور اولدم

﴿بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ﴾

قارداشلرم!

شيمدى تام تحقّق ايتدى كه· رسمًا بڭا إهانت و حقارت ايتمك، اونڭله توجّهِ عامّه‌يى حقّمده قيرمق ايچون گيزلى بر تدبير قورولمش. بنم بتون دوستلريمى (پرده آلتنده) صوغوتمق و اوركوتمگه چاليشييورلر. حالبوكه سكّهِٔ تصديقِ غيبى اونلرڭ بتون پروپاغنده‌لرينى زير و زبر ايدييور. گرچه بويله دينسزلك حسابنه بڭا اولان حقارت، بر درجه بنى صيقييور· أسكى سعيددن قالمه بعض طمارلريمه طوقونويور. فقط رسالهِٔ نورڭ خارقه فتوحاتى و شاكردلرينڭ أهلِ حقيقت نظرنده و روحانى و ملائكه‌لر ياننده حرمت و مرحمتله قارشيلانمالرى، بنم شخصمه گلن إهانت و حقارتلرڭ سيورىسينك قنادى قدر أهمّيتى قالماز. او بدبخت أهلِ إهانت، ديندارلق جهتيله، أهلِ دين و أهلِ علومِ دينيه‌نڭ حرمتنى قيرمق دينه بر إهانت اولديغى جهتنده، روحانى و ملائكه‌لرڭ و أهلِ ايمان و أهلِ حقيقتڭ نظرنده ملعون اولديغى گبى· بيڭدن آنجق بر ايكى سرسرينڭ ويا زنديغڭ آفريننى قزانيرلر. او بدبختلر بڭا حقارت ايتمكله، گويا رسالهِٔ نورڭ نفوذينى قيرييور· شخصمى منبع ظن ايدوب بنى چوروتمكله، رسالهِٔ نور سقوط ايده‌جك گبى أحمقانه بر ظن ايله شخصمه تجاوز اولويور.