استادڭ معصوم چوجقلرله صحبت و محاوره‌سى ايسه· چوق عبرتلى و سعادتليدر. أميرطاغى و جوارى كويلرنده، ياننه گلن معصوملره، بيوكلر گبى أهمّيت ويروب، قلبًا اونلره متوجّه اولوردى. "أولادلرم! سز معصومسڭز، داها گناهڭز يوقدر. بن چوق خسته‌يم، بڭا دعا ايديڭز، سزڭ دعاڭز مقبولدر. بن سزى معنوى أولادلرم و طلبه‌لرم اولارق دعامه داخل ايتدم." ديردى. او چوجقلر، گوزلرندن آقان محبّت نورلريله استادى سلاملارلر· استاد، غافل بيوكلردن زياده، اونلره صميمى و جدّى سلام ايدردى. و "بونلر إستقبالڭ نور طلبه‌لريدر. بڭا اولان بو علاقه و توجّهلرينڭ سببى ايسه: معصوم روحلرى حسّ ايدييور كه· رسالهِٔ نور، اونلرڭ إمدادينه گلمش. بن ده او نورڭ بر ترجمانى اولمام حسبيله، غيرِ إختيارى بو فداكارانه محبّت و علاقه‌يى گوسترييورلر." ديردى.

استاد، ياننه گلن گنجلره ده· دائما نور درسلرينى اوقومالرينى، زمانڭ أخلاقسزلق تهلكه‌لرندن صاقينمالرينڭ بيوك منفعت و سعادتنى اونلره تلقين ايده‌رك، نماز قيلمالرينڭ لزومنى إخطار ايدردى. بو طرزده‌كى درسندن، بلكه بيڭلرجه گنجلر إنتباهه گلمشلردر.

ينه قيرلرده و يوللرده راستلاديغى مأمور و ايشجيلره هر بريسنه مناسب درس ويرر، نماز قيلمالرينڭ أهمّيتنى سويلر و او زمان دنيوى مشغله‌لرينڭ آخرت حسابنه گچه‌جگنى تلقين ايدردى. بِالخاصّه بو نوع درسى، "دين، ترقّىيه مانعدر" ديينلرڭ فكرلرينڭ آنجق برر هذيان اولديغنى گوسترر. بِالعكس هم او إنسان ايچون، هم وطن و ملّت ايچون ايمان نورينه مظهر اولمق، مادّى معنوى سعادت و ترقّىيى تأمين ايدر. نمازينى قيلوب إستقامتله حركت ايتديگى تقديرده، دنيوى چاليشمه و غيرتنڭ آخرت حسابنه گچوب أبدى سعادت و نورلرى نتيجه ويرمه‌سى دوشونجه‌سى، نه قدر او وظيفه‌يى إشتياقله سَوه‌رك ياپمغى تأمين ايده‌جگى معلومدر. ايشته بو حقيقتى، بتون مأمورلر، صنعتكارلر و أصناف، رهبر إتّخاذ ايتملى و بو درس، عمومه تلقين ايديلمه‌ليدر. بو ذكر ايديلن بحث، دريادن بر قطره نوعندن استادڭ صايمقله بيتمه‌ين ملّته منفعتدار خدمتندن بر جزءدر. إسلاميته إرتجاع، مؤمنلره مرتجع ديينلره يازيقلر اولسون!..

&﴿ (حاشيه): دينى فرضلرينى يرينه گتيرمك صورتيله دنيوى چاليشمالرڭ ده بر عبادت حكمنه گچديگنه دائر استاديمزڭ ياننه گلنلره ويرديگى درسلردن بر قاچ نمونه﴾|@