اوچنجى وجهده، يعنى بيڭ ايكى يوز طقسان اوچ ويا درت (٣٩٢١–٤٩٢١) اولان مقامِ جفريسيله او ترجمانڭ بسملهِٔ حياتِ دنيويه‌سنڭ إبتداسنه تام تامنه توافق سرّيله ايما ايدر كه، اونڭ حياتى چوق دهشتلى دغدغه‌لرى و فورطنه‌لرى گورمك و چكمكله برابر دائما رحمٰن و رحيم إسملرينڭ مظهرى اولارق رحمتله محافظه و شفقتله تربيه ايديله‌جگنى رمزًا منعمانه خبر ويرييور. بو صورتله قرآنڭ معنوى إعجازندن إخبارِ غيبى نوعنڭ بر شعاعنى گوسترييور.

يگرمى آلتنجى آيت:

سورهِٔ هودده

﴿فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَ سَعِيدٌ﴾

آيتنڭ ايكى سطر صوڭره گلن

﴿وَاَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِى الْجَنَّةِ﴾

آيتيدر. شو آيتڭ شدّه‌لى "م" و شدّه‌لى "ل" و شدّه‌لى "ن" ايكيشر صاييلمق و

﴿اَلْجَنَّةِ﴾

ده‌كى "ت" وقفده اولديغندن "ه‌" اولمق جهتيله مقامِ جفريسى بيڭ اوچ يوز أللى ايكى (٢٥٣١) اولمقله تام تامنه رسائل النور شاكردلرينڭ أڭ مأيوسيتلى و مصيبتلى زمانلرى اولان بيڭ اوچ يوز أللى ايكى تاريخنه تام تامنه توافقله او آجينه‌جق حاللرنده قدسى و سماوى بر تسلّى، بر بشارتدر. و آيتڭ مناسبتِ معنويه‌سى بر ايكى رساله‌ده، يعنى كراماتِ عَلَويه‌ده و غوثيه‌ده بيان ايديلمشدر.

﴿وَاَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا﴾

ده‌كى

﴿سُعِدُوا﴾

كلمه‌سى

﴿فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَ سَعِيدٌ﴾

ده‌كى

﴿سَعِيدٌ﴾

كلمه‌سنه قرآن صحيفه‌سنده تام موازى و مقابل گلمه‌سى، بو توافقه بر لطافت داها قاتار. بو آيتڭ كلّى و چوق گنيش معناىِ قدسيسنڭ جزئياتندن رسالهِٔ نور شاكردلرى گبى تسلّىيه چوق محتاج بر جزئيسى بو عصرده بيڭ اوچ يوز أللى ايكيده بولونديغنه تام تامنه توافقله إشارت ايده‌رك باشنه پارمق باصييور.