ايدوب كنديسى هيچ سؤال صورمادن سؤاللرينه نقصانسز اولارق طوغرى جواب ويرن

&﴿ (حاشيه): يڭى سعيد دييور كه: شو مقامده أسكى سعيدڭ إفتخاركارانه سويله‌ديگى شو سوزلره بن إشتراك ايتمييورم. بو رساله‌ده سوزى اوڭا ويرديگم ايچون صوصديرامييورم. أنانيتليلره قارشى بر پارچه أنانيتنى گوسترسين دييه سكوت ايدييورم.﴾|@

و بتون حياتنى بو ملّتڭ سعادتنه حصر ايدن و يوزر رساله، او ملّتڭ توركجه اولان لسانيله نشر ايدوب او ملّتى تنوير ايدن.. هم وطنداش، هم دينداش، هم دوست، هم قارداش بر أهلِ معرفته قارشى أڭ زياده صيقنتى ويرن و حقّنده عداوت بسله‌ين و بلكه حرمتسزلك ايدن· بر قسم معارف دائره‌سنه منسوب اولانلرله آز بر قسم رسمى خواجه‌لردر. ايشته گل بو حاله نه دييه‌جكسڭ؟ مدنيت ميدر؟ معارفپرورلك ميدر؟ وطنپرورلك ميدر؟ ملّيتپرورلك ميدر؟ جمهوريتپرورلك ميدر؟ حاشا! حاشا! هيچ هيچ بر شى دگل. بلكه بر قدرِ إلٰهيدر كه، او قدرِ إلٰهى، او أهلِ معرفت آدمڭ دوستلق اُميد ايتديگى يردن عداوت گوستردى كه، حرمت يوزندن علمى ريايه گيرمه‌سين و إخلاصى قزانسين.

خاتمه

كندمجه جاىِ حيرت و مدارِ شكران بر تعرّض:

بو فوق العاده أنانيتلى أهلِ دنيانڭ أنانيت ايشنده او قدر حسّاسيت وار كه، أگر شعورًا اولسه ايدى، كرامت درجه‌سنده وياخود بيوك بر دها درجه‌سنده بر معامله اولوردى. او معامله ده شودر: كندى نفسم و عقلم بنده حسّ ايتمدكلرى بر پارچه رياكارانه أنانيت وضعيتنى، اونلر أنانيتلرينڭ حسّاسيت ميزانيله حسّ ايدييورلر گبى، شدّتلى بر صورتده بن حسّ ايتمديگم أنانيتمڭ قارشيسنه چيقييورلر. بو سكز طوقوز سنه‌ده، سكز طوقوز دفعه تجربه‌م وار كه، اونلرڭ ظالمانه بڭا قارشى معامله‌لرينڭ وقوعندن صوڭره، قدرِ إلٰهىيى دوشونوب "نه ايچون بونلرى بڭا مسلّط ايتدى؟" دييه نفسمڭ دسيسه‌لرينى آرايوردم. هر دفعه‌ده، يا نفسم شعورسز اولارق أنانيته فطرى مَيل ايتمش وياخود بيله‌رك بنى آلداتمش، آڭلايورم. او وقت قدرِ إلٰهى، او ظالملرڭ ظلمى ايچريسنده حقّمده عدالت ايتمش، ديردم.