اونلره يول گوسترر، او نقطهدن إستعداد. هم إستمداد ايدييور، هم آبِ حياتى ايچر، هم كمالنه قوشويور او نقطهِٔ إستمداد، او شوق أنگيز رمز و ناز.
ايكنجى قطبِ ايمان كه: تصديقِ حشردر. سعادتِ أبدى· او صدفڭ جوهرى ايمان، برهانى قرآن. وجدان، إنسانى بر راز.
شيمدى باشڭى قالدير، شو كائناته بر باق، اونڭ ايله بر قونوش. أوّلكى يولمزده پك مدهش گورونوردى. شيمدى ده متبسّم هر طرفه گولويور، نازنينانه نياز و آواز.
گورمز ميسڭ گوزيمز آرى مثال اولمشدر، هر طرفه اوچويور. كائنات بوستانيدر، هر طرفده چيچكلر، هر چيچك ده ويرييور اوڭا بر آبِ لذيذ.
هم اُنسيت، تسلّى، تحبّبى ويرييور. او ده آلير گتيرر، شهدِ شهادت ياپار. بالده بر بال آقيتير، او أسرار أنگيز شهباز.
حركاتِ أجرامه، يا نجوم، يا شموسه نظريمز قوندقجه، أللرينه ويررلر خالقڭ حكمتنى. هم مايهِٔ عبرتى، هم جلوهِٔ رحمتى آلير ايدييور پرواز.
گويا شو گونش بزلرله قونوشويور: دير: "أى قارداشلريمز! توحّشله صيقيلمايڭز، أهلاً سهلاً مرحبا، خوش تشريف ايتديڭز. منزل سزڭ· بن بر مومدارِ شهناز.
بن ده سزڭ گبىيم· فقط صافى عصيانسز، مطيع بر خدمتكارم. او ذاتِ أحدِ صمد كه محضِ رحمتيله خدمتڭزه بنى مسخّرِ پرنور ايتمش. بندن حرارت، ضيا· سزدن نماز و نياز."
ياهو، باقڭ قمره! ييلديزلرله دڭزلر هر برى ده كندينه مخصوص برر لسانله: "أهلاً سهلاً مرحبا!" ديرلر. "خوش گلديڭز، بزى طانيماز ميسڭز؟"
سرِّ تعاونله باق، رمزِ نظامله ديڭله. هر بريسى سويلهيور: "بز ده برر خدمتكار، رحمتِ ذو الجلالڭ برر آيينهدارىيز· هيچ ده ئوزولمهيڭز، بزدن صيقيلمايڭز."
زلزله نعرهلرى، حادثات صيحهلرى سزى هيچ قورقوتماسين، وسوسه ده ويرمهسين. زيرا اونلر ايچنده بر زمزمهِٔ أذكار، بر دمدمهِٔ تسبيح، ولولهِٔ ناز و نياز.
ايكنجى قطبِ ايمان كه: تصديقِ حشردر. سعادتِ أبدى· او صدفڭ جوهرى ايمان، برهانى قرآن. وجدان، إنسانى بر راز.
شيمدى باشڭى قالدير، شو كائناته بر باق، اونڭ ايله بر قونوش. أوّلكى يولمزده پك مدهش گورونوردى. شيمدى ده متبسّم هر طرفه گولويور، نازنينانه نياز و آواز.
گورمز ميسڭ گوزيمز آرى مثال اولمشدر، هر طرفه اوچويور. كائنات بوستانيدر، هر طرفده چيچكلر، هر چيچك ده ويرييور اوڭا بر آبِ لذيذ.
هم اُنسيت، تسلّى، تحبّبى ويرييور. او ده آلير گتيرر، شهدِ شهادت ياپار. بالده بر بال آقيتير، او أسرار أنگيز شهباز.
حركاتِ أجرامه، يا نجوم، يا شموسه نظريمز قوندقجه، أللرينه ويررلر خالقڭ حكمتنى. هم مايهِٔ عبرتى، هم جلوهِٔ رحمتى آلير ايدييور پرواز.
گويا شو گونش بزلرله قونوشويور: دير: "أى قارداشلريمز! توحّشله صيقيلمايڭز، أهلاً سهلاً مرحبا، خوش تشريف ايتديڭز. منزل سزڭ· بن بر مومدارِ شهناز.
بن ده سزڭ گبىيم· فقط صافى عصيانسز، مطيع بر خدمتكارم. او ذاتِ أحدِ صمد كه محضِ رحمتيله خدمتڭزه بنى مسخّرِ پرنور ايتمش. بندن حرارت، ضيا· سزدن نماز و نياز."
ياهو، باقڭ قمره! ييلديزلرله دڭزلر هر برى ده كندينه مخصوص برر لسانله: "أهلاً سهلاً مرحبا!" ديرلر. "خوش گلديڭز، بزى طانيماز ميسڭز؟"
سرِّ تعاونله باق، رمزِ نظامله ديڭله. هر بريسى سويلهيور: "بز ده برر خدمتكار، رحمتِ ذو الجلالڭ برر آيينهدارىيز· هيچ ده ئوزولمهيڭز، بزدن صيقيلمايڭز."
زلزله نعرهلرى، حادثات صيحهلرى سزى هيچ قورقوتماسين، وسوسه ده ويرمهسين. زيرا اونلر ايچنده بر زمزمهِٔ أذكار، بر دمدمهِٔ تسبيح، ولولهِٔ ناز و نياز.