ايشته سلطانِ أزلڭ رحمت و عنايتى، وقتا بزى ايستدى، قدرت بزى چيقاردى، لطفًا بزى بينديردى قانونِ مشيئته: أطوار اوستنده پرداز.
شيمدى بزى گتيردى، شفقت ايله گيديردى شو خلعتِ وجودى، أمانت رتبهسنى بزه توجيه أيلدى. نشانى نياز و نماز.
شو أدوار و أطوارڭ، بو اوزون يولمزده برر منزلِ نازدر. يولمزده تسهيلات ايچوندر كه، قدردن بر أمرنامه ويرمش، صحيفهده جبههمز.
هر نرهىه گليرز، هر هانگى طائفهيه مسافر اولويورز، پك اخوّتكارانه إستقبال گورويورز. مالمزدن ويررز، ماللرندن آليرز.
تجارت محبّتى، اونلر بزى بسلرلر، هديهلرله سوسلرلر، هم ده تشييع ايدرلر. گله گله ايشته گلدك، دنيا قپوسندهيز ايشيدييورز آواز.
باق گيردك شو زمينه· آياغمزى باصدق شهادت عالمنه: شهر آيينهِٔ رحمٰن، گورولتىخانهِٔ إنسان. هيچ بر شى بيلمهيز، دليل و إماممز
مشيئتِ رحماندر. وكيلِ دليلمز، نازنين گوزلريمز. گوزلريمزى آچدق، دنيا ايچنه صالدق. خاطريڭه گلير مى أوّلكى گليشمز؟
غريب، يتيم اولمشدق· دشمنلريمز چوقدى، بيلمزدك حاميمزى. شيمدى نورِ ايمان ايله او دشمنلره قارشى بر ركنِ متينمز
إستنادى نقطهمز، هم حمايتكاريمز دفع ايدر دشمنلرى. او ايمانِ بِاللّٰهدر كه ضياءِ روحمز، هم نورِ حياتمز، هم ده روحِ روحمز.
ايشته قلبمز راحت، دشمنلرى آلديرماز، بلكه دشمن طانيماز. أوّلكى يولمزده، وقتا وجدانه گيردك· ايشيتدك اوندن بيڭلرله فرياد و فيزار و آواز.
اوندن بلايه دوشدك. زيرا آمال، آرزولر، إستعداد و حسّيات· دائم أبدى ايستر. اونڭ يولنى بيلمزدك، بزدن يول بيلمهمزلك اونده فيزار و نياز.
فقط الحمد ِللّٰه، شيمدى گليشمزده بولدق نقطهِٔ إستمداد، كه دائم حيات ويرر او إستعداد، آماله· تا أبد الآباده اونلرى ايدر پرواز.
شيمدى بزى گتيردى، شفقت ايله گيديردى شو خلعتِ وجودى، أمانت رتبهسنى بزه توجيه أيلدى. نشانى نياز و نماز.
شو أدوار و أطوارڭ، بو اوزون يولمزده برر منزلِ نازدر. يولمزده تسهيلات ايچوندر كه، قدردن بر أمرنامه ويرمش، صحيفهده جبههمز.
هر نرهىه گليرز، هر هانگى طائفهيه مسافر اولويورز، پك اخوّتكارانه إستقبال گورويورز. مالمزدن ويررز، ماللرندن آليرز.
تجارت محبّتى، اونلر بزى بسلرلر، هديهلرله سوسلرلر، هم ده تشييع ايدرلر. گله گله ايشته گلدك، دنيا قپوسندهيز ايشيدييورز آواز.
باق گيردك شو زمينه· آياغمزى باصدق شهادت عالمنه: شهر آيينهِٔ رحمٰن، گورولتىخانهِٔ إنسان. هيچ بر شى بيلمهيز، دليل و إماممز
مشيئتِ رحماندر. وكيلِ دليلمز، نازنين گوزلريمز. گوزلريمزى آچدق، دنيا ايچنه صالدق. خاطريڭه گلير مى أوّلكى گليشمز؟
غريب، يتيم اولمشدق· دشمنلريمز چوقدى، بيلمزدك حاميمزى. شيمدى نورِ ايمان ايله او دشمنلره قارشى بر ركنِ متينمز
إستنادى نقطهمز، هم حمايتكاريمز دفع ايدر دشمنلرى. او ايمانِ بِاللّٰهدر كه ضياءِ روحمز، هم نورِ حياتمز، هم ده روحِ روحمز.
ايشته قلبمز راحت، دشمنلرى آلديرماز، بلكه دشمن طانيماز. أوّلكى يولمزده، وقتا وجدانه گيردك· ايشيتدك اوندن بيڭلرله فرياد و فيزار و آواز.
اوندن بلايه دوشدك. زيرا آمال، آرزولر، إستعداد و حسّيات· دائم أبدى ايستر. اونڭ يولنى بيلمزدك، بزدن يول بيلمهمزلك اونده فيزار و نياز.
فقط الحمد ِللّٰه، شيمدى گليشمزده بولدق نقطهِٔ إستمداد، كه دائم حيات ويرر او إستعداد، آماله· تا أبد الآباده اونلرى ايدر پرواز.