حتّى دييه‌بيليرم كه: بنم و بر قسم قارداشلريمڭ بو سببسز حپسمزده و دهشتلى مصيبتمزده، أگر ايمانِ آخرت يارديم ايتمسه ايدى، بر گون طايانمق ئولوم قدر تأثير ايدوب بزى حياتدن إستعفا ايتمگه سَوق ايده‌جكدى. فقط حدسز شكر اولسون، بنم جانم قدر سَوْديگم پك چوق قارداشلريمڭ بو مصيبتدن گلن ألملرينى ده چكديگم و گوزم قدر سَوْديگم بيڭلر رسالهِٔ نور رساله‌لرى و بنم يالديزلى و سوسلى و چوق قيمتدار كتابلريمڭ ضياعلرى و آغلامالرندن تأسّفلرينى چكديگم و أسكيدن بَرى آز بر إهانتى و تحكّمى قالديره‌مديغم حالده، سزى قَسَمله تأمين ايدرم كه: ايمانِ بِالآخرت نورى و قوّتى بڭا اويله بر صبر و تحمّل و تسلّى و متانت، بلكه مجاهدانه، كارلى بر إمتحان درسنده داها بيوك مكافاتى قزانمق ايچون بر شوق ويردى كه· بن بو رساله‌نڭ باشنده ديديگم گبى، كنديمى مدرسهِٔ يوسفيه عنواننه لايق بر گوزل و خيرلى مدرسه‌ده بيلييورم. آرا صيره گلن خسته‌لقلر و إختيارلقدن نشئت ايدن تيتيزلكلر اولماسه ايدى، مكمّل و راحتِ قلب ايله درسلريمه داها زياده چاليشه‌جقدم. هر نه ايسه.. بو مقام مناسبتيله صدد خارجى گيردى، قصوره باقيلماسين.

هم هر إنسانڭ كوچك بر دنياسى، بلكه كوچك بر جنّتى دخى كندى خانه‌سيدر. أگر ايمانِ آخرت او خانه‌نڭ سعادتنده حكم ايتمزسه، او عائله أفرادى، هر برى شفقت و محبّت و علاقه‌دارلغى درجه‌سنده أليم أنديشه‌لر و عذابلر چكر. او جنّتى، جهنّمه دونر. وياخود موقّت أگلنجه‌لر و سفاهتلرله عقلنى تنويم ايدوب اويوتور. (دوه‌قوشى گبى آوجىيى گورور، قاچامييور، اوچامييور. باشنى قومه صوقار، تا گورونمه‌سين.) باشنى غفلته صوقار، تا ئولوم و زوال و فراق اونى گورمه‌سين. ديوانه‌جه، موقّت، إبطالِ حسّ نوعندن بر چاره بولور. چونكه مثلا: والده روحنى فدا ايتديگى أولادينى دائما تهلكه‌لره معروض گوردكجه تيتره‌ر. و پدرينى و قارداشنى أكسيك اولميان بلالردن قورتاره‌ميان أولادلر، دائم بر كدر، بر