خاتمه

(غايت أهمّيتلى بر نكتهِٔ إعجازيه‌يه دائر، بردن إختيارسز، مغربدن صوڭره قلبه إخطار ايديلن و سورهِٔ

﴿قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ﴾

ڭ ظاهر بر معجزهِٔ غيبيه‌سنى گوسترن اوزون بر حقيقته قيصه بر إشارتدر.)

﴿بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ﴾

﴿قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ٭ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ٭ وَ مِنْ شَرِّ غَاسِقٍ اِذَا وَقَبَ ٭﴾

﴿وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِى الْعُقَدِ ٭ وَ مِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدَ ٭﴾

ايشته يالڭز معناىِ إشارى جهتنده بو سورهِٔ عظيمهِٔ خارقه: "كائناتده عدم عالملرى حسابنه چاليشان شريرلردن و إنسى و جنّى شيطانلردن كنديڭزى محافظه ايديڭز." پيغمبريمزه و امّتنه أمر ايده‌رك، هر عصره باقديغى گبى معناىِ إشاريسيله بو عجيب عصريمزه داها زياده، بلكه ظاهر بر طرزده باقار· قرآنڭ خدمتكارلرينى إستعاذه‌يه دعوت ايدر. بو معجزهِٔ غيبيه، بش إشارتله قيصه‌جه بيان ايديله‌جك. شويله كه:

بو سوره‌نڭ هر بر آيتنڭ معنالرى چوقدر. يالڭز معناىِ إشارى ايله بش جمله‌سنده درت دفعه "شرّ" كلمه‌سنى تكرار ايتمك و قوّتلى مناسبتِ معنويه ايله برابر درت طرزده بو عصرڭ أمثالسز درت دهشتلى و فورطنه‌لى مادّى و معنوى شرلرينه و إنقلابلرينه و مبارزه‌لرينه عين تاريخيله پارمق باصمق و معنًا "بونلردن چكينڭز" أمر ايتمك، ألبته قرآنڭ إعجازينه ياقيشير بر إرشادِ غيبيدر.