surette isnad etmek iftiradır.
39. Sureten bu inziva hali, yakınları olan talebeleri tarafından bir çok kerametlerin mevcudiyetinin kabulüne ve bütün Nurculara inandırılmasına yol açmış.
Bu inziva, böyle kanunsuz belalara düşmemek ve tasannu ve hodfüruşluktan kurtulmak için olduğu ve Nur şakirdlerinin bu inzivayı beğenmedikleri halde, bundan kendimi keramet sahibi göstermek ve dostları da onunla onu kerametli bilmek manasız bir iftiradır.
40. Kerametleri ve veliliği hakkındaki söylenenleri ve yazıları red ve cerhetmiyor.
Bu pek zahir bir hatadır. Yüz yerde kardeşlerime yazmışım ki; şahsımda hiç bir ehemmiyet yok. Bana karşı hüsn-ü zannınız yanlıştır. Sizin ihlasınız var. Ben belki ihlasa muvaffak olamıyorum. Hizmette de size yetişemiyorum dediğim ve hiç bir defa nefsimi medhetmediğim halde bu isnad büyük bir iftiradır.
41. Ve bu yolda öğünmesine bir sebeb olmuştur.
İddianameyi yazan, sathîlik ve garazla baktığı için, Risale-i Nur'un senasını benim şahsımın senası zannetmiş, bu hataya düşmüş. Ve çok yerlerde böyle hataya düşüyor.
42. Said tefahura düşkündür.
Bu otuz senelik yeni hayatım ve bütün beni tanıyanlar onun bu iftirasını tekzib eder.
43. Bunu eserlerinin muhtelif yerlerinde görmek mümkündür.
İddiacının bu dediği tefahur benim şahsıma değil, bütün o tefahuru hatırına getirilen senalar, Risale-i Nur'a aittir. Risale-i Nur da Kur'anın tefsiridir.
44. Siracünnur kitabında, eserin dörtbuçuk saat zarfında yazıldığı kaydedilmiştir.
Bu yazısında iki hatası var. Birisi: Siracünnur dörtbuçuk saatte te'lif edilmiş değil, onun içinde onbeş-yirmi sahifeden ibaret Hastalık Risalesi'ne aittir. Orada imzaları bulunan iki kâtibin arzularıyla bir