ثانيًا: رسالهِٔ نورڭ تظاهرى، يالڭز ترجماننڭ فكريله وياخود اونڭ إحتياجِ معنوى لسانيله قرآندن گلمش، يالڭز او ترجمانڭ إستعدادينه باقان فيضلر دگل· بلكه او ترجمانڭ مخاطبلرى و درسِ قرآنده آرقداشلرى اولان خالص و متين و صادق ذاتلرڭ او فيضلرى روحًا ايسته‌ملرى و قبول و تصديق و تطبيق ايتمه‌لرى گبى چوق جهتلرله او ترجمانڭ إستعدادندن چوق زياده او نورلرڭ ظهورينه مدار اولدقلرى گبى، رسالهِٔ نورڭ و شاكردلرينڭ شخصِ معنويسنڭ حقيقتنى اونلر تشكيل ايدييورلر. ترجماننڭ ده ايچنده بر حصّه‌سى وار. أگر إخلاصسزلقله بوزمازسه، بر تقدّم شرفى بولونه‌بيلير.

ثالثًا: بو زمان، جماعت زمانيدر. فردى شخصلرڭ دهاسى، نه قدر خارقه ده اولسه‌لر، جماعتڭ شخصِ معنويسندن گلن دهاسنه قارشى مغلوب دوشه‌بيلير. اونڭ ايچون، او مبارك قارداشمڭ يازديغى گبى، عالمِ إسلامى بر جهتده تنوير ايده‌جك و قدسى بر دهانڭ نورلرى اولان بر وظيفهِٔ ايمانيه· بيچاره، ضعيف، مغلوب، حدسز دشمنلرى و اونى إهانتله، حقارتله چوروتمه‌يه چاليشان معنّد خصملرى بولونان بر شخصه يوكلنمز. يوكلنسه، او قصورلى شخص إهانت ضربه‌لريله دشمنلرى طرفندن صارصيلسه· او يوك دوشر، طاغيلير.

رابعًا: أسكى زماندن بَرى چوق ذاتلر، استادينى ويا مرشدينى ويا معلّمنى ويا رئيسنى قيمتِ شخصيه‌لرندن چوق زياده حسنِ ظن ايتمه‌لرى، درسندن و إرشادندن إستفاده‌يه وسيله اولماسى نقطه‌سنده او پك فضله حسنِ ظنلر بر درجه قبول ايديلمش، خلافِ واقعه‌در دييه تنقيد ايديلمزدى. فقط شيمدى، رسالهِٔ نور شاكردلرينه لايق بر استاده موافق علوى مرتبه و فضيلتى· بيچاره، قصورلى بو شخصمده قبول ايتدكلرى سببيله غيرت و شوقلريله چاليشمه‌لرى، بو نقطه‌ده حدّمدن زياده حسنِ ظنلرى قبول ايده‌بيلير. فقط رسالهِٔ نورڭ شخصِ معنويسنڭ مالى اولارق أليمده بولونويور دييه بيلمك گركدر. فقط باشده زنديقلر و أهلِ ضلالت و أهلِ سياست و أهلِ غفلت، حتّى صافىقلب أهلِ ديانت شخصه فضله أهمّيت ويردكلرى جهتنده، حقسزلر او شخصى چوروتمكله حقيقتلره ضربه وورمق و او نورلره، بنم گبى بر بيچاره‌يى معدن ظن ايده‌رك بتون قوّتلريله بنى چوروتوب، او نورلرى سوندورمگه و صافىقلبلرى ده اينانديرمغه چاليشييورلر. أزجمله، ايكنجى مسئله‌ده بر حادثه بو حقيقتى گوسترييور.