قرآنِ حكيمڭ سرِّ حقيقتيله و إعجازينڭ طلسميله، بنم و رسالهِٔ نورڭ پروغراممز و مسلگمز و بِالفعل ثمره‌سنى گورديگمز و چاليشديغمز و غايهِٔ حركتمز و هدفمز، ئولومڭ إعدامِ أبديسندن ايمانِ تحقيقى ايله بيچاره‌لرى قورتارمق و بو مبارك ملّتى ده هر نوع آنارشيلكدن محافظه ايتمكدر.

ايشته رسالهِٔ نور، اوچ أهلِ وقوف هيئتنڭ و اوچ محكمه‌نڭ اينجه‌له‌مه‌سندن گچديگى حالده، بو ايكى وظيفهِٔ قدسيه‌دن باشقه، قصدى اولارق دنيايه، إداره‌يه، آسايشه طوقونه‌جق جهتى اولماديغنه، يگرمى سنه‌لك حياتم و يوز اوتوز رسالهِٔ نور ميدانده جرح ايديلمز بر حجّتدر.

أوت محكمه‌جه دعوا ايتديگم و بنمله مناسبتدار بتون دوستلريمڭ تصديقى آلتنده، يگرمى سنه‌دن بَرى هيچ مراجعت ايتمه‌ين و اون سنه‌دن بَرى حكومتڭ أركانلرينى (بر قاچى مستثنا اولارق) بيلمه‌ين و درت سنه‌دن بَرى دنيا حربندن و حادثاتندن هيچ خبر آلميان و مراق ايتمه‌ين بو بيچاره مظلوم سعيد، هيچ إمكانى وار مى كه، أهلِ سياستله اوغراشسين و إداره‌يه ايليشسين و آسايشڭ إخلالنه مَيلى بولونسون؟ أگر ذرّه مقدار بولونسه ايدى· "قارشيمده كيملر وار، دنياده نه‌لر اولويور، بڭا كيم يارديم ايده‌جك؟" دييه صوروشديراجقدى، مراق ايده‌جكدى، قاريشه‌جقدى، حيله‌لرله بيوكلره حلول ايده‌جكدى. أڭ أليم جزئى بر حادثه شودر كه:

"بر تجريدِ مطلق ايچنده هر مخابره‌دن كسيلمش وضعيتمدن قورتولمق ايچون حپسه گيرمگه بر بهانه بولڭز كه· بنى حپسه آلسينلر، بو عذابدن قورتولايم" دييه بعض دوستلريمه بر گيزلى مكتوب ألدن گوندرمشدم. تا، بنم حياتمڭ سرمايه‌سى و نتيجه‌سى و غايت زينتلى بر صورتده تزيين ايديلمش رسالهِٔ نوردن، دڭزليده محكمه‌ده بولونان كتابلريمه ياقين اولايم و تسليم آلمغه چاليشه‌يم. مع التأسّف عليهمه اولان اوراده‌كى أهلِ وقوفدن بر تك آدم بنى مدافعه ايدركن، او دخى مكتوبمى گوروب، حپسه گيرمه‌م ايچون عليهمه حكم ويرمگه مجبور اولمش.