﴿بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ ٭ وَ اِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ﴾

﴿سَلَامُ اللّٰه وَ رَحْمَتُهُ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ عَلٰى اِخْوَانِكُمْ لَاسِيَّمَا...الخره﴾

عزيز قارداشلرم!

بن شيمدى چام طاغنده، يوكسك بر تپه‌ده، بيوك بر چام آغاجنڭ تپه‌سنده بر منزلده بولونويورم. انسدن توحّش و وحوشه اُنسيت ايتدم. إنسانلرله صحبت آرزو ايتديگم وقت، خيالاً سزلرى يانمده بولور، بر حسبحال ايدرم، سزڭله متسلّى اولورم. بر مانع اولمازسه، بر ايكى آى بوراده يالڭز قالمق آرزوسنده‌يم. بارلايه دونسه‌م، آرزوڭز وجهله سزدن زياده مشتاق اولديغم شفاهى بر مصاحبه چاره‌سنى آرايه‌جغز. شيمدى بو چام آغاجنده خاطره گلن ايكى اوچ خاطره‌يى يازييورم.

برنجيسى:

بر پارچه محرم بر سردر· فقط سندن سرّ صاقلانماز. شويله كه:

أهلِ حقيقتڭ بر قسمى ناصلكه إسمِ ودوده مظهردرلر و أعظمى بر مرتبه‌ده او إسمڭ جلوه‌لريله، موجوداتڭ پنجره‌لريله واجب الوجوده باقييورلر.. اويله ده: شو هيچ أندر هيچ اولان قارداشڭزه، يالڭز خدمتِ قرآنه إستخدامى هنگامنده و او خزينهِٔ بىنهايه‌نڭ دلاّلى اولديغى بر وقتده، إسمِ رحيم و إسمِ حكيم مظهريتنه مدار بر وضعيت ويريلمش. بتون سوزلر، او مظهريتڭ جلوه‌لريدر. إن شاء اللّٰه او سوزلر،

﴿وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوتِىَ خَيْرًا كَثِيرًا﴾

سرّينه مظهردرلر.

ايكنجيسى:

طريقِ نقشى حقّنده دينيلن: "دَرْ طَرِيقِ نَقْشبَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ تَرْك· تَرْكِ دُنْيَا، تَرْكِ عُقْبَا، تَرْكِ هَسْتِى، تَرْكِ تَرْك" اولان فقرهِٔ رعنا بردن خاطره گلدى. او خاطره ايله برابر، بردن شو فقره طلوع ايتدى:

﴿دَرْ طَرِيقِ عَجْزمَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ چِيزْ:﴾

﴿فَقْرِ مُطْلَقْ، عَجْزِ مُطْلَقْ، شُكْرِ مُطْلَقْ، شَوْقِ مُطْلَقْ اَىْ عَزِيزْ!﴾