بو مسئله يالڭز شخصمه تعلّق ايتسه ايدى، بن جدًّا نفسِ أمّاره‌مى تام قيرمق ايچون اوڭا منّتدار اولوردم. مسلگمز، بو زمانده حقّه خدمت، بتون بتون تركِ أنانيتله اولابيله‌جگنى قطعى قناعتمز اولديغى گبى· يگرمى سنه‌در نفسِ أمّاره‌م ايستر ايسته‌مز او مسلگه إطاعته مجبور اولمش. رسالهِٔ نور و مقدّماتلرى، بوڭا بر حجّتِ قاطعه‌در. فقط غرض و عناد و بر نوع تعصّبِ مسلكيه‌يى إحساس ايدن و أسرارِ مستوره‌يى إشاعه صورتنده گلن إعتراض و عيبلره قارشى أسكى سعيد (رض) لسانيله ديرم: ايشته ميدان! أڭ متعصّب علمادن و أڭ بيوك وليدن طوت، تا أڭ دينسز فيلسوفلره و مدقّق حكمالره، رسالهِٔ نورده‌كى دعوالرى إثبات ايتمگه حاضرم و هم ده إثبات ايتمشم كه، بنم محويمه و إعداممه متماديًا چاليشان زنديق فيلسوفلر و ملحدلر، او دعوالرى جرح ايده‌مييورلر و ايده‌مه‌مشلر!

هم بتون حياتمده دليلسز دعوالرى ذكر ايتمه‌ديگم، سزڭ گبى أسكى و يڭى آرقداشلرم بيلييورلر. باخصوص قرآنِ معجز البياندن آلديغم بر قوّتله، آوروپا فيلسوفلرينه رسالهِٔ نور ميدان اوقور. رسالهِٔ نور بو زمانده مدارِ نظر بر حادثهِٔ قرآنيه اولديغندن، بر ايكى إشارت دگل، بلكه بنمله برابر رسالهِٔ نور شاكردلرى طرفندن إستخراج ايديلن بش رساله‌ده يازيلان إشارتلر، بر جهتده بيڭه ياقلاشييور. بيڭ اينجه‌جك صاچلر دخى طوپلانسه قوّتلى بر ايپ اولديغى گبى، صراحته ياقين بر دلالت اولويور. وحدتِ مسئله جهتيله او إشارتلر بربرينه قوّت ويرر. بعض إشاراتى ضعيف گورمكله اونى إنكار ايتمك، إنصافه، حقپرستلگه موافق اولاماز. إنكار ايدن معذور اولاماز. خصوصًا لزومسز و ضررلى و مفرطانه بر غيبت اولسه، بو زمانده أهلِ علم اورته‌سنده أهلِ حقيقتى آغلاتديره‌جق بر حادثهِٔ أليمه‌در.

٭ ٭ ٭