حضرتِ غوث، او درجه يوكسك بر مرتبه‌يه مالك و او درجه خارقه بر كرامته مظهردر كه، كافرلرڭ بر قسمى ديمش: "بز إسلاميتى قبول ايده‌مييورز· فقط عبد القادرِ گيلانىيى ده إنكار ايده‌مييورز." هم أوليايى إنكار ايدن وهّابينڭ مفرط قسمى دخى، حضرتِ شيخى إنكار ايده‌مييورلر. أولياء اونڭ درجهِٔ جلالتنه يتيشمديگى، بتون أهلِ طريقتجه تسليم ايديلمشدر.

ايشته بويله گونش گبى بر معجزهِٔ محمّديه (عليه الصلاة والسلام)، يوكسك و سونمز بر بارقهِٔ إسلاميت اولان بر ذاتِ نورانينڭ غيبآشنا نظريله عصريمزى گوروب، بويله بر كرامت إظهاريله تسلّى ويروب تشجيع ايتمك شأنندندر. عجبا هيچ ممكن ميدر كه· "سلطان الأولياء" مقامنى إحراز ايتمش و حميتِ إسلاميه ايله زماننده‌كى پادشاهلرى تيتره‌تمش و قوّهِٔ قدسيه ايله ماضى و مستقبلى حاضر گبى إذنِ إلٰهى ايله گورمش و مماتنده دخى حياتنده‌كى گبى دائمى تصرّفى بولونديغى تصديق ايديلمش اولان بر قهرمانِ ولايت، بو عصريمزه و بو عصر ايچنده‌كى كمالِ عجز و ضعف ايله قرآنڭ خدمتنده چاليشان و إنصافسز دشمنلرڭ هجومنه معروض و تسلّى و تأمينه محتاج بيچاره قرآنڭ خادملرينه و طلبه‌لرينه لاقيد قالابيلير مى؟ هيچ ممكن ميدر كه، بزمله مناسبتدار اولماسين؟ سكز، طوقوز، بلكه اون بش قوّتلى دليلدن قطعِ نظر، أدنا بر إشارت كلامنده بولونسه، بزه باقديغنه دلالت ايدر· خفى بر إشارت ايتسه كافيدر. چونكه مقام إقتضا ايدييور، مطابقِ مقتضاىِ حالدر و مناسبت قويدر.