اون طوقوزنجى دواء:

جميلِ ذو الجلالڭ بتون إسملرى أسماء الحسنى تعبيرِ صمدانيسيله گوسترييور كه، گوزلدرلر. موجودات ايچنده أڭ لطيف، أڭ گوزل، أڭ جامع آيينهِٔ صمديت ده حياتدر. گوزلڭ آيينه‌سى گوزلدر. گوزلڭ محاسنلرينى گوسترن آيينه گوزللشير. او آيينه‌نڭ باشنه او گوزلدن نه گلسه، گوزل اولديغى گبى· حياتڭ باشنه دخى نه گلسه، حقيقت نقطه‌سنده گوزلدر. چونكه گوزل اولان او أسماء الحسنىنڭ گوزل نقشلرينى گوسترر. حيات، دائما صحّت و عافيتده يكنسق گيتسه، ناقص بر آيينه اولور. بلكه بر جهتده عدم و يوقلغى و هيچلگى إحساس ايدوب صيقنتى ويرر. حياتڭ قيمتنى تنزيل ايدر. عمرڭ لذّتنى صيقنتىيه قلب ايدر. چابوق وقتمى گچيره‌جگم دييه، صيقنتيدن يا سفاهته، يا أگلنجه‌يه آتيلير. حپس مدّتى گبى، قيمتدار عمرينه عداوت ايدوب، چابوق ئولديروب گچيرمك ايسته‌يور. فقط تحوّلده و حركتده و آيرى آيرى طورلر ايچنده يوارلانمقده اولان بر حيات، قيمتنى إحساس ايدييور، عمرڭ أهمّيتنى و لذّتنى بيلديرييور. مشقّتده و مصيبتده دخى اولسه، عمرڭ گچمه‌سنى ايسته‌مييور. "امان گونش باتمادى، يا گيجه بيتمدى" دييه صيقنتيسندن اوف! اوف! ايتمييور. أوت غايت زنگين و ايشسز، إستراحت دوشگنده هر شيئى مكمّل بر أفنديدن صور· نه حالده‌سڭ؟ ألبته، امان وقت گچمييور، گل بر شَشْ بَشْ اوينايالم، وياخود وقتى گچيرمك ايچون بر أگلنجه بولالم، گبى متألّمانه سوزلرى اوندن ايشيده‌جكسڭ.. وياخود طولِ أملدن گلن، بو شيئم أكسيك، كاشكه شو ايشى ياپسه ايدم گبى شكوالرى ايشيده‌جكسڭ. سن بر مصيبتزده ويا ايشجى و مشقّتلى بر حالده اولان بر فقيردن صور· نه حالده‌سڭ؟ عقلى باشنده ايسه دييه‌جك كه: "شكرلر اولسون ربّمه، ايىيم، چاليشييورم. كاشكه چابوق گونش گيتمسه ايدى، بو ايشى ده بيتيرسه ايدم. وقت چابوق گچييور، عمر طورمييور گيدييور. واقعا زحمت چكييورم، فقط بو ده گچر، هر شى بويله چابوق گچييور." دييه، معنًا عمر نه قدر قيمتدار اولديغنى، گچمسنده‌كى تأسّفله بيلديرييور. ديمك مشقّت و چاليشمقله، عمرڭ لذّتنى و حياتڭ قيمتنى آڭلايور. إستراحت و صحّت ايسه، عمرى آجيلاشديرييور كه، گچمه‌سنى آرزو ايدييور.