ايشته مقامِ إدّعا، بو يوكسك أهلِ وقوفڭ راپورينه باقميه‌رق أسكى و مشوّش و ناقص راپوره بناءً عجيب طرزلرده بزى إتهام ايتمه‌سندن حقيقةً فوق الحدّ متأثّر بولونمقده‌يز. بو إنصافلى محكمه‌نڭ مسلّم إنصافلرينه ألبته ياقيشديرمايز. حتّى تمثيلده خطا اولماسين بر بكتاشىيه: "نه ايچون نماز قيلمييورسڭ؟" ديمشلر. او ده: "قرآنده

﴿لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ﴾

وار" ديمش. اوڭا ديمشلر: "بونڭ آرقه‌سنى، يعنى

﴿وَ اَنْتُمْ سُكَارٰى﴾

يى ده اوقو" دينيلديگنده، "بن حافظ دگلم" ديمش اولماسى قبيلندن، رسالهِٔ النورڭ بر جمله‌سنى طوتوب او جمله‌يى تعديل و نتيجه‌يى بيان ايدن آخرينى آلميه‌رق عليهمزده ويريلمكده‌در. تقديم ايده‌جگم مدافعه‌نامه‌مده، او إدّعانامه‌يه قارشى مقايسه ايديلديگنده بونڭ اوتوز قرق مثالى گوروله‌جكدر. بو نمونه‌لردن لطيف بر واقعه‌يى بيان ايدييورم:

أسكيشهر محكمه‌سنده مقامِ إدّعانڭ ناصلسه بر سهو نتيجه‌سى، رسالهِٔ النورڭ ايمان درسلرينه "خلقلرى إفساد ايدييور" گبى بر تعبير و صوڭره‌دن او تعبيردن واز گچديگى حالده، رسالهِٔ النور شاكردلرندن عبد الرزّاق نامنده بر ذات محكمه‌دن بر سنه صوڭره ديمش:

"هَىْ بدبخت! اوتوز اوچ آياتِ قرآنيه إشاراتنڭ تقديرينه مظهر و إمامِ علىنڭ (رض) اوچ كرامتنڭ إخبارِ غيبيسيله و غوثِ أعظمڭ (قدّس سرّه) قوّتلى بر طرزده إخباريله قيمتِ دينيه‌سى تحقّق ايدن و بو يگرمى سنه ظرفنده إداره‌يه هيچ بر ضررى طوقونميان و هيچ كيمسه‌يه هيچ بر ضرر ويرمه‌مسى ايله برابر بيڭلر وطن أولادلرينى تنوير و إرشاد ايدن و ايمانلرينى قوّتلنديرن و أخلاقلرينى دوزلتن رسالهِٔ النورڭ إرشادلرينه "إفساد" دييورسڭ. اللّٰهدن قورقمييورسڭ، ديلڭ قوروسون!" ديمش.