هم جبّاردر فقط قلبنده بر نقطهِٔ إستناد بولامديغى ايچون، ذاتنده غايت عاجز بر جبّارِ خودفروشدر. او شاكردڭ غايهِٔ همّتى، هوساتِ نفسانيه‌يى تطمين و حميت و فداكارلق پرده‌سى آلتنده كندى منفعتِ نفسنى آرايان و حرص و غرورينى تسكين ايتمگه چاليشان بر دسّاسدر. نفسندن باشقه جدّى اولارق هيچ بر شيئى سومييور. هر شيئى نفسنه فدا ايدييور.

امّا قرآنڭ خالص و تام شاكردى ايسه، بر عبددر. فقط أعظمِ مخلوقاته قارشى ده عبوديته تنزّل ايتمز و جنّت گبى أڭ بيوك و أعظم بر منفعتى غايهِٔ عبوديت ياپماز بر عبدِ عزيزدر. هم حليم سليمدر. فقط فاطرِ ذو الجلالندن باشقه‌سنه، إذنى و أمرى اولمادن تذلّله تنزّل ايتمز بر حليمِ عالىهمّتدر. هم فقيردر فقط اونڭ مالكِ كريمى اوڭا ايلريده إدّخار ايتديگى مكافات ايله بر فقيرِ مستغنيدر. هم ضعيفدر فقط قدرتى نهايتسز اولان سيّدينڭ قوّتنه إستناد ايدن بر ضعيفِ قويدر كه، قرآن حقيقى بر شاكردينه جنّتِ أبديه‌يى دخى غايهِٔ مقصد ياپديرمديغى حالده· بو زائل فانى دنيايى اوڭا غايهٔ مقصد هيچ ياپار مى؟ ايشته ايكى شاكردڭ همّتلرينڭ نه درجه بربرندن فرقلى اولديغنى آڭلا!

هم فلسفهٔ سقيمه‌نڭ شاكردلريله قرآنِ حكيمڭ تيلميذلرينڭ حميتكارلق و فداكارلقلرينى بونڭله موازنه ايده‌بيليرسڭز. شويله كه:

فلسفه‌نڭ شاكردى، كندى نفسى ايچون قارداشندن قاچار، اونڭ عليهنده دعوا آچار. قرآنڭ شاكردى ايسه، سماوات و أرضده‌كى عموم صالح عبادى كندينه قارداش تلقّى ايده‌رك، غايت صميمى بر صورتده اونلره دعا ايدر و سعادتلريله مسعود اولويور و روحنده شديد بر علاقه‌يى اونلره قارشى حسّ ايدر. هم أڭ بيوك شى اولان عرش و شمسى، مسخّر برر مأمور و كندى گبى بر عبد، بر مخلوق تلقّى ايدر.