رسالهِٔ النورڭ حقيقى شاكردلرى، نشرياتِ دينيهلرنده و إتّباعِ سنّتدهكى عبادتلرنده و إجتنابِ كبائردهكى تقوالرنده، قرآن حسابنه وظيفهدار صاييليرلر. إن شاء اللّٰه ريا اولماز. مگر كه، رسالهِٔ النوره باشقه بر مقصدِ دنيويه ايچون گيرمش اوله.
داها يازيلاجقدى، فقط بر توقّف حالى كسدى.
٭ ٭ ٭
كوچك خسرو فيضىنڭ بر إستخراجيدر
(اوتوز اوچنجى آيتدن حافظ علينڭ إستخراجنڭ بر ذيلى و لاحقهسيدر.)
سورهِٔ زُمَرده
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
آيتِ عظيمهنڭ معناىِ صريحندن باشقه بر معناىِ إشارى طبقهسنڭ كلّيتنده داخل بر فردى رسالهِٔ النور و ترجمانى اولديغنه قوّتلى بر دليل بولدم.
چونكه
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ﴾
جملهسى، حسابِ جفرى و أبجدى و رياضى ايله بيڭ اوچ يوز يگرمى طوقوز (٩٢٣١) ويا سكز (٨٢٣١) ايدر. ديمك
﴿مَنْ﴾
كلّيتنده و
﴿فَهُوَ﴾
إشارتنده داخل و مدارِ نظر بر فرد، إنشراحِ صدر
&﴿ (حاشيه): بو شرحِ صدره مناسبتدار بر توافقدر كه، استادمدن آڭلادم· يگرمى بش سنهدر دائما و أڭ مهم بر دعاسى (اَللّٰهُمَّ اشْرَحْ صَدْرِى لِْلاِيمَانِ وَ اْلاِسْلَامِ) مناجاتى اولمش.﴾|@
نوريله باشقه بر حالته گيروب، أسكى صيقنتيدن قورتولوب، نورانى بر مسلگه گيرن بر شخصى، أسكى و يڭى حربِ عمومينڭ گلمگه حاضرلانمهلرى اولان او دهشتلى تاريخه و او فردڭ وضعيتنه رمزًا باقار.
﴿فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
دهكى
﴿نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
كلمهسى، رسالهِٔ النور إسمنه و معناسنه هم جفرى، هم صورتى، هم معناسى توافق ايتديگى گبى·
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ﴾
جملهسنڭ ده مقامِ جفريسى گوسترديگى تاريخده رسالهِٔ النورڭ ترجمانى اولان استاديمڭ (تحقيقاتمله) عينًا وضعيتنه توافق ايدييور.
داها يازيلاجقدى، فقط بر توقّف حالى كسدى.
٭ ٭ ٭
كوچك خسرو فيضىنڭ بر إستخراجيدر
(اوتوز اوچنجى آيتدن حافظ علينڭ إستخراجنڭ بر ذيلى و لاحقهسيدر.)
سورهِٔ زُمَرده
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
آيتِ عظيمهنڭ معناىِ صريحندن باشقه بر معناىِ إشارى طبقهسنڭ كلّيتنده داخل بر فردى رسالهِٔ النور و ترجمانى اولديغنه قوّتلى بر دليل بولدم.
چونكه
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ﴾
جملهسى، حسابِ جفرى و أبجدى و رياضى ايله بيڭ اوچ يوز يگرمى طوقوز (٩٢٣١) ويا سكز (٨٢٣١) ايدر. ديمك
﴿مَنْ﴾
كلّيتنده و
﴿فَهُوَ﴾
إشارتنده داخل و مدارِ نظر بر فرد، إنشراحِ صدر
&﴿ (حاشيه): بو شرحِ صدره مناسبتدار بر توافقدر كه، استادمدن آڭلادم· يگرمى بش سنهدر دائما و أڭ مهم بر دعاسى (اَللّٰهُمَّ اشْرَحْ صَدْرِى لِْلاِيمَانِ وَ اْلاِسْلَامِ) مناجاتى اولمش.﴾|@
نوريله باشقه بر حالته گيروب، أسكى صيقنتيدن قورتولوب، نورانى بر مسلگه گيرن بر شخصى، أسكى و يڭى حربِ عمومينڭ گلمگه حاضرلانمهلرى اولان او دهشتلى تاريخه و او فردڭ وضعيتنه رمزًا باقار.
﴿فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
دهكى
﴿نُورٍ مِنْ رَبِّهِ﴾
كلمهسى، رسالهِٔ النور إسمنه و معناسنه هم جفرى، هم صورتى، هم معناسى توافق ايتديگى گبى·
﴿اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِْلاِسْلَامِ فَهُوَ﴾
جملهسنڭ ده مقامِ جفريسى گوسترديگى تاريخده رسالهِٔ النورڭ ترجمانى اولان استاديمڭ (تحقيقاتمله) عينًا وضعيتنه توافق ايدييور.