ينه اوندن گلن، ضلالتدن نشئت ايدن روحڭ إضطراباتنه، او أدبسزلنمش أدب مسكّن، هم مُنوّم· حقيقى فائده ويرمز.
تك بر علاجى بولمش· او ده رومانلرى ايمش. كتاب گبى بر حىِّ ميّت، سينهما گبى بر متحرّك أموات! ميّت حيات ويرهمز.
هم تياترو گبى تناسخ وارى، ماضى دينلن گنيش قبرڭ خورتلاقلرى گبى شو اوچ نوع رومانلريله هيچ ده اوتانماز.
بشرڭ آغزينه يالانجى بر دىل قويمش، هم إنسانڭ يوزينه فاسق بر گوز طاقمش، دنيايه بر آلُفته فستاننى گيديرمش، حسنِ مجرّد طانيماز.
گونشى گوستررسه، صارى صاچلى گوزل بر آقتريسى قارئه إخطار ايدر. ظاهرًا دير: "سفاهت فنادر، إنسانلره ياقيشماز."
نتيجهِٔ مضرّهىى گوسترر. حالبوكه سفاهته اويله مشوِّقانه بر تصويرى ياپار كه، آغز صويى آقيتير، عقل حاكم قالاماز.
إشتهايى قبارتير، هوسى تهييج ايدر، حسّ داها سوز ديڭلهمز. قرآندهكى أدبسه هوايى قاريشديرماز.
حقپرستلك حسّى، حسنِ مجرّد عشقى، جمالپرستلك ذوقى، حقيقتپرستلك شوقى ويرر· هم ده آلداتماز.
كائناته طبيعت جهتنده باقمهيور، بلكه بر صنعتِ إلٰهى، بر صبغهِٔ رحمانى نقطهسنده بحث ايدر، عقللرى شاشيرتماز.
معرفتِ صانعڭ نورينى تلقين ايدر. هر شيده آيتنى گوسترر. هر ايكيسى، رقّتلى برر حزن ده ويرييور، فقط بربرينه بڭزهمز.
آوروپازاده أدبسه، فقد الأحبابدن، صاحبسزلكدن نشئت ايدن غملى بر حزنى ويرييور· علوى حزنى ويرهمز.
زيرا صاغير طبيعت، هم ده بر كور قوّتدن ملهمانه آلديغى بر حسِّ حزنِ غمدار. عالمى بر وحشتزار طانير، باشقه چشيد گوسترمز،
تك بر علاجى بولمش· او ده رومانلرى ايمش. كتاب گبى بر حىِّ ميّت، سينهما گبى بر متحرّك أموات! ميّت حيات ويرهمز.
هم تياترو گبى تناسخ وارى، ماضى دينلن گنيش قبرڭ خورتلاقلرى گبى شو اوچ نوع رومانلريله هيچ ده اوتانماز.
بشرڭ آغزينه يالانجى بر دىل قويمش، هم إنسانڭ يوزينه فاسق بر گوز طاقمش، دنيايه بر آلُفته فستاننى گيديرمش، حسنِ مجرّد طانيماز.
گونشى گوستررسه، صارى صاچلى گوزل بر آقتريسى قارئه إخطار ايدر. ظاهرًا دير: "سفاهت فنادر، إنسانلره ياقيشماز."
نتيجهِٔ مضرّهىى گوسترر. حالبوكه سفاهته اويله مشوِّقانه بر تصويرى ياپار كه، آغز صويى آقيتير، عقل حاكم قالاماز.
إشتهايى قبارتير، هوسى تهييج ايدر، حسّ داها سوز ديڭلهمز. قرآندهكى أدبسه هوايى قاريشديرماز.
حقپرستلك حسّى، حسنِ مجرّد عشقى، جمالپرستلك ذوقى، حقيقتپرستلك شوقى ويرر· هم ده آلداتماز.
كائناته طبيعت جهتنده باقمهيور، بلكه بر صنعتِ إلٰهى، بر صبغهِٔ رحمانى نقطهسنده بحث ايدر، عقللرى شاشيرتماز.
معرفتِ صانعڭ نورينى تلقين ايدر. هر شيده آيتنى گوسترر. هر ايكيسى، رقّتلى برر حزن ده ويرييور، فقط بربرينه بڭزهمز.
آوروپازاده أدبسه، فقد الأحبابدن، صاحبسزلكدن نشئت ايدن غملى بر حزنى ويرييور· علوى حزنى ويرهمز.
زيرا صاغير طبيعت، هم ده بر كور قوّتدن ملهمانه آلديغى بر حسِّ حزنِ غمدار. عالمى بر وحشتزار طانير، باشقه چشيد گوسترمز،