دردنجيسى:

قرآنِ حكيمڭ كلامِ أزليدن گلمسى و بتون عصرلرده‌كى بتون طبقاتِ بشره خطاب ايتمه‌سى حسبيله، معناسنده بر جامعيت و كلّيتِ خارقه واردر. إنسانده‌كى عقل و لسان گبى، بر آنده يالڭز بر مسئله‌يى دوشونمك و يالڭز بر لفظى سويله‌مك گبى جزئى دگل، گوز مِثللو محيط بر نظره صاحب اولمق گبى، كلامِ أزلى دخى بتون زمانى و بتون طائفهِٔ إنسانيه‌يى نظره آلان بر كلّيتده بر كلامِ إلٰهيدر. ألبته اونڭ معناسى، بشر كلامى گبى جزئى بر معنايه و خصوصى بر مقصده منحصر دگلدر. بو سببدن، بتون تفسيرلرده گورونن و صراحت، إشارت، رمز، ايما، تلويح، تلميح گبى طبقه‌لرله مفسّرينڭ بيان ايتدكلرى معنالر، قواعدِ عربيه‌يه و اصولِ نحوه و اصولِ دينه مخالف اولمامق شرطيله، او معنالر، او كلامدن بِالذّات مراددر، مقصوددر.

طاهرى، زبير، صونغور، ضيا، جيلان، بايرام

٭ ٭ ٭