قيصه بر ترجمه‌سيدر

شيمدى بوندن قرق بر سنه أوّل و أسكى حربِ عمومينڭ آز أوّلنده باشلامش اولديغى إشارات الإعجازڭ إفادة المرامنده دييور كه:

مادام قرآنِ معجز البيان علومِ حقيقيه‌نڭ أنواعنه جامع و عموم عصرلرده عموم طبقاتِ بشريه‌يه متوجّه بر خطبهِٔ أزليه‌در. ألبته بر تك فردڭ فهمى، اوڭا لايق و مكمّل بر تفسير ياپاماز و ممكن اولمييور. چونكه بر فرد پك نادر اولارق كندى خصوصى مسلك و مشربنڭ تأثيرندن كندى فكرينى قورتاره‌بيلير. اونڭ خصوصى مشربى تأثير ايتدكجه، تام تامنه حقيقتى صافى اولارق إفاده ايده‌مز. فردڭ فهمى و معناسى اوڭا خاصدر. او فرد، اونى قبول ايدر. فقط باشقه‌لرينى اوڭا دعوت ايده‌مز. أگر جمهورِ علما اونڭ فهمنى قبول ايله باشقه‌لره شمولنى گوسترسه، او وقت باشقه‌سنى او معنايه دعوت ايده‌بيلير و حقيقى تام تفسير اولابيلير. هم فردڭ أحكامده إستنباطى و إجتهادنده (هوسى قاريشمه‌مق شرطيله) او كندى نفسى ايچون عمل ايده‌بيلير، فقط باشقه‌لرينه حجّت طوتاماز. تا بر نوع إجماع او حكمى تصديق ايتسين. ناصلكه أحكامِ شرعيه‌يى تطبيق و تنظيم و إجرا ايتمك و حرّيتِ فكردن نشئت ايدن معنوى آنارشيلگى قالديرمق ايچون غايت لازمدر كه· علماءِ محقّقيندن بر هيئتِ عاليه بولونسون كه، او هيئت عمومڭ أمنيتنه مظهريتلريله و جمهورِ علمانڭ اونلره إعتماديله اُمّت ايچون بر نوع ضمنى كفالت و دعوا وكيلى حكمنده اولمالرى جهتنده إجماعِ اُمّت حجّتنڭ سرّينه مظهر اولويورلر. او وقت إجتهادڭ نتيجه‌سى او إجماع ايله شرعًا دستور اولابيلير. و إجماعڭ تصديق و سكّه‌سيله عمومه شامل اولويور. عينًا اونڭ گبى لازمدر:

قرآنڭ معنالرينڭ كشفى و تفسيرلرده آيرى آيرى محاسننڭ جمعى، هم زمانڭ چالقاماسيله و فنلرڭ كشفى ايله جلوه‌له‌نن، تظاهر ايدن قرآنڭ حقيقتلرينڭ تثبيتى ايچون ألزمدر كه: محقّقينِ علمادن هر برى بر فنده متخصّص، گنيش فكره، اينجه نظره مالك علاّمه‌لردن متشكّل بر هيئت بو وظيفه‌يه صاحب چيقسين.