سنڭ حميتِ دينيه و تجربهِٔ علميه و نورلره قارشى علاقه‌ڭزدن رجا ايدييورم كه، صبرى ايله گچن ماجرايى اونوتمغه چاليش و اونى ده عفو ايت و حلال ايت. چونكه او، كندى قفاسيله قونوشمامش· أسكيدن بَرى خواجه‌لردن ايشيتديگى شيلرى، لزومسز مناقشه ايله سويله‌مش. بيليرسڭ كه· بيوك بر حسنه و اييلك، چوق گناهلره كفّارت اولور. أوت او همشهريمز صبرى، حقيقةً نوره و نور واسطه‌سيله ايمانه اويله بر خدمت أيله‌مش كه، بيڭ خطاسنى عفو ايتديرر. سزڭ عالىجنابلغڭزدن، او نور خدمتلرى خاطرى ايچون، دوست بر همشهرى و نور خدمتنده بر آرقداش نظريله باقماليسڭز.

صحابه‌لرڭ بر قسمى، او حربلرده عدالتِ إضافيه و نسبيه و رخصتِ شرعيه‌يى دوشونوب تابع اولارق، حضرتِ علىنڭ (رض) تعقيب ايتديگى عدالتِ حقيقيه و عزيمتِ شرعيه ايله برابر زاهدانه، مستغنيانه، مقتصدانه مسلگنى ترك ايدوب مخالف طرفه بو إجتهاد نتيجه‌سنده گيردكلرينى، حتّى إمامِ علىنڭ (رض) قارداشى عقيل و "حبرُ الاُمّه" عنواننى آلان عبد اللّٰه ابن عبّاس دخى بر وقت مخالف طرفنده بولوندقلرندن، حقيقى أهلِ سنّت والجماعت،

﴿مِنْ مَحَاسِنِ الشَّرِيعَةِ سَدُّ اَبْوَابِ الْفِتَنِ﴾

بر دستورِ أساسيهِٔ شرعيه‌يه بناءً

﴿طَهَّرَ اللّٰهُ اَيْدِيَنَا فَنُطَهِّرُ اَلْسِنَتَنَا﴾

دييه‌رك او فتنه‌لرڭ قپوسنى آچمق، بحث ايتمك جائز گورمييورلر. چونكه إعتراضه مستحق بر قاچ دانه وارسه، طرفگيرلك طماريله بيوك صحابه‌لره، حتّى مخالف طرفنده بولونان آلِ بيتڭ بر قسمنه و طلحه (رض) و زبير (رض) گبى عشرهِٔ مبشّره‌دن بيوك ذاتلره إعتراضه باشلار، ذمّ و عداوت مَيلى اويانير دييه، أهلِ سنّت او قپويى قپامق طرفداريدر. حتّى أهلِ سنّتڭ و علمِ كلامڭ عظيم إماملرندن مشهور سعد الدينِ تفتازانى، يزيد و وليد حقّنده تلعين و تضليله جواز ويرمسنه مقابل، سيّد شريفِ جُرجانى گبى أهلِ سنّت والجماعتڭ علاّمه‌لرى ديمشلر: "گرچه يزيد و وليد، ظالم و غدّار و فاجردرلر· فقط سكراتده ايمانسز گيتدكلرى غيبيدر. و قطعى بر درجه‌ده بيلينمديگى ايچون، او شخصلرڭ نصِّ قطعى و دليلِ قطعى بولونمديغى وقت، ايمانله گيتمسى إحتمالى و توبه ايتمك إحتمالى اولديغندن، اويله خصوصى شخصه لعنت ايديلمز. بلكه

﴿لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظَّالِمِينَ وَ الْمُنَافِقِينَ﴾

گبى عمومى بر عنوان ايله لعنت جائز اولابيلير. يوقسه ضررلى، لزومسزدر." دييه سعد الدينِ تفتازانىيه مقابله ايتمشلر.