هم ئولمش إنسانلرى ذمّ ايتمك، هيچ لزومى يوق. اونلر دارِ آخرته، محلِّ جزايه گيتمشلر. لزومسز، ضررلى، اونلرڭ قصورلرينى بيان ايتمك، أمر اولنان محبّتِ آلِ بيتڭ مقتضاسى دگلدر و لازم ده دگلدر، دييه أهلِ سنّت والجماعت، صحابه‌لر زماننده‌كى فتنه‌لردن بحث آچمايى منع ايتمشلر. چونكه واقعهِٔ جملده عشرهِٔ مبشّره‌دن زبير (رض) و طلحه (رض) و عائشهِٔ صدّيقه (رض) بولونماسيله أهلِ سنّت والجماعت او حربى إجتهاد نتيجه‌سى دييوب· حضرتِ على (رض) حقلى، اوته‌كى طرف حقسز فقط إجتهاد نتيجه‌سى اولديغى جهتله عفو ايديلير. هم وهّابيلك طمارى، هم مفرط رافضيلرڭ مذهبلرى إسلاميته ضرر ويرمه‌سين دييه صفّين حربنده‌كى باغيلردن ده بحث آچمايى ضررلى گورويورلر.

حَجّاجِ ظالم، يزيد و وليد گبى حريفلره علمِ كلامڭ بيوك علاّمه‌سى اولان سعد الدينِ تفتازانى، "يزيده لعنت جائزدر" ديمش· فقط "لعنت واجبدر" ديمه‌مش. "خيردر و ثوابى واردر" ديمه‌مش. چونكه هم قرآنى، هم پيغمبرى، هم بتون صحابه‌لرڭ قدسى صحبتلرينى إنكار ايدن حدسزدر. شيمدى اونلردن ميدانده گزنلر چوقدر. شرعًا بر آدم، هيچ ملعونلرى خاطره گتيرميوب لعنت ايتمسه، هيچ بر ضررى يوق. چونكه ذمّ و لعنت ايسه، مدح و محبّت گبى دگل· اونلر عملِ صالحده داخل اولاماز. أگر ضررى وارسه داها فنا...

ايشته شيمدى گيزلى منافقلر، وهّابيلك طماريله أڭ زياده إسلاميتى و حقيقتِ قرآنيه‌يى محافظه‌يه مأمور و مكلّف اولان بر قسم خواجه‌لرى ألده ايدوب، أهلِ حقيقتى عَلويلكله إتهام ايتمكله بربرى عليهنده إستعمال ايده‌رك دهشتلى بر ضربه‌يى، إسلاميته وورمغه چاليشانلر ميدانده گزييورلر. سن ده بر پارچه‌سنى مكتوبڭده يازييورسڭ. حتّى سن ده بيلييورسڭ· بنم و رسالهِٔ نورڭ عليهنده إستعمال ايديلن أڭ تأثيرلى واسطه‌يى، خواجه‌لردن بولمشلر. شيمدى حرمينِ شريفَيْنه حكم ايدن وهّابيلر و مشهور، دهشتلى داهيلردن ابن التيميه و ابن القيّمِ جوزينڭ پك عجيب و جاذبه‌دار أثرلرى إستانبولده چوقدن بَرى خواجه‌لرڭ ألنه گچمه‌سيله، خصوصًا أوليالر عليهنده و بر درجه بدعه‌لره مساعده‌كار مشربلرينى كنديلرينه پرده ياپمق ايسته‌ين، بدعه‌لره بولاشمش بر قسم خواجه‌لر، سزڭ محبّتِ آلِ بيتدن گلن و شيمدى إظهارى لازم اولميان إجتهاديڭزى وسيله ايده‌رك هم سڭا، هم نور شاكردلرينه ضربه وورابيليرلر. مادام ذمّ ايتمه‌مك و تكفير ايتمه‌مكده بر أمرِ شرعى يوق، فقط ذمده و تكفيرده حُكمِ شرعى وار. ذمّ و تكفير، أگر حقسز اولسه، بيوك ضررى وار· أگر حقلى ايسه، هيچ خير و ثواب يوق. چونكه تكفيره و ذمّه مستحق حدسزدر. فقط ذمّ ايتمه‌مك، تكفير ايتمه‌مكده هيچ بر حُكمِ شرعى يوق، هيچ ضررى ده يوق.