عزيز، صدّيق قارداشلرم!

بر بيچاره وسوسه‌لى و حسّاس و دينسزلرله گوروشن بر آدم، مشهور دعاءِ نبوى اولان جوشن الكبير حقّنده و عقل خارجنده‌كى ثواب و فضيلتنه دائر بر حديثى گورمش، شبهه‌يه دوشمش. ديمش: "راوى، أهلِ بيتڭ إماملرندندر. حالبوكه حدسز بر مبالغه گورونويور. مثلا ايچنده دير: بو دعايه قرآن قدر ثواب ويريلير. هم گوكلرده‌كى بيوك ملائكه‌لر، او دعا صاحبنى گوردكجه، كرسيلرندن اينوب اوڭا پك بيوك بر تواضع ايله حرمت ايدرلر. بو ايسه، عقلڭ و منطقڭ مقياسلرينه گلمز." دييه، رسالهِٔ نوردن إمداد ايستدى. بن ده قرآندن و جوشندن و نورلردن غايت قطعى و تام عقل و حكمته مطابق بر جواب ويردم. سزه غايت قيصه بر إجمالنى بيان ايدييورم. شويله كه، اوڭا ديدم:

أوّلا:

يگرمى دردنجى سوزڭ اوچنجى دالنده اون عدد اصول وار، بويله شبهه‌لرى أساسيله كسر، إزاله ايدر. اوڭا باق، جوابڭى آل.

ثانيًا:

هر گون بتون اُمّت قدر حسنات اوڭا ايشله‌نن و بتون اُمّتڭ سعادتلرينه يارديم ايدن و إسمِ أعظمڭ مظهرى و كائناتڭ چكردكِ أصليسى، هم أڭ مكمّل و جامع ميوه‌سى اولان ذاتِ أحمديه عليه الصلاة والسلام، او دعانڭ كندى حقّنده او عظيم مرتبه‌سنى گورمش، اوڭا خبر ويرن جبرائيل عليه السلامدن ايشيتمش، باشقه‌لرينى كندينه قياس ايتمش ويا ايديلمش. ديمك او پك فوق العاده و عجيب ثواب، ذاتِ أحمديه‌نڭ (عصم) ولايتِ كبراسندن اوڭا گلمش. كلّى، عمومى دگل. بلكه او دعانڭ ماهيتنده بويله خارقه بر قيمت وار و إسمِ أعظم مظهرى اولان ذاتڭ تبعيتيله باشقه‌لره دخى او ثواب ممكندر· فقط غايت أهمّيتلى شرطلرى وار، يالڭز اوقومق كافى گلمز. يوقسه موازنهِٔ أحكامى بوزار، فرضلره ايليشير.

ثالثًا:

او دعا، ناصلكه ذاتِ أحمديه‌يه باقديغى وقت مبالغه‌دن منزّه و عينِ حقيقت اولويور· اويله ده، او دعاده‌كى يوزر أسماءِ حسنىنڭ حقيقتلرينه باقديغى زمان دگل مبالغه، بلكه اونلرڭ نهايتسز تجلّيلرندن گلمه‌سى ممكن و گله‌بيلن فيضلرڭ نهايتسزلگنى گوسترمك ايچون پك آز بر قسمنى مخبرِ صادق (عصم) خبر ويرمش و تشويق ايچون مبهم و مطلق بيراقمش. صوڭره مرورِ زمانله او قضيهِٔ ممكنه و مطلقه، بِالفعل واقع و كلّيه تلقّى ايديلمش.